Μήπως τελικά το πρόβλημα δεν είναι το μέγεθος, αλλά η εικόνα που έχουμε στο μυαλό μας για το πώς «πρέπει» να είναι τα γυναικεία γεννητικά όργανα; Νέα έρευνα συνδέει την ανησυχία για την εμφάνιση του αιδοίου με την ηλικία, τις εμπειρίες ζωής, αλλά και τις επιρροές από το διαδίκτυο και την πορνογραφία.
Η συζήτηση γύρω από τη γυναικεία εμφάνιση έχει πλέον μεταφερθεί και σε ένα σημείο του σώματος που για πολλά χρόνια παρέμενε σχεδόν «αόρατο»: τα εξωτερικά γεννητικά όργανα. Η αύξηση του ενδιαφέροντος για αισθητικές επεμβάσεις, όπως η αιδοιοπλαστική, έχει κάνει τους επιστήμονες να αναρωτιούνται: τι ακριβώς οδηγεί μια γυναίκα να θεωρήσει ότι η εμφάνιση των γεννητικών της οργάνων χρειάζεται αλλαγή; Είναι πραγματικά το μέγεθος ή μήπως η σύγκριση;
Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο The Journal of Sexual Medicine προσπάθησε να δώσει απαντήσεις.
Τι μελέτησαν οι ερευνητές;
Στη μελέτη συμμετείχαν 247 γυναίκες ηλικίας 17 έως 73 ετών στην Ισπανία, οι οποίες εξετάστηκαν κατά τη διάρκεια γυναικολογικού ελέγχου. Οι ερευνητές μέτρησαν διαφορετικές ανατομικές παραμέτρους του αιδοίου: το μήκος, το πλάτος και το πάχος των μικρών χειλέων, το μήκος και το πλάτος των μεγάλων χειλέων, καθώς και τις διαστάσεις της καλύπτρας της κλειτορίδας.
Παράλληλα, αξιολογήθηκαν στοιχεία της γενικής εμφάνισης, όπως το χρώμα και η υφή του δέρματος, η συμμετρία και το αν ήταν ορατή η κλειτορίδα. Οι γυναίκες συμπλήρωσαν επίσης ερωτηματολόγια σχετικά με την εικόνα που είχαν για τα γεννητικά τους όργανα και τον βαθμό ικανοποίησής τους.
Και εδώ εμφανίζεται ένα ενδιαφέρον εύρημα: η ανησυχία δεν φάνηκε να αφορά τόσο το χρώμα, την υφή, τη συμμετρία ή την ορατότητα της κλειτορίδας. Αφορούσε κυρίως το μήκος των μικρών χειλέων.
Ποια γυναίκα ανησυχεί περισσότερο;
Οι νεότερες γυναίκες ήταν περισσότερο πιθανό να εκφράζουν ανησυχία για την εμφάνισή τους. Μεταξύ εκείνων που είχαν μεγαλύτερη ανησυχία, αρκετές δεν είχαν γεννήσει ή είχαν γεννήσει με καισαρική τομή, ενώ αναφέρθηκε επίσης μεγαλύτερος αριθμός προηγούμενων σεξουαλικών συντρόφων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει όμως η πηγή της σύγκρισης. Οι γυναίκες που ανησυχούσαν περισσότερο ανέφεραν συχνότερα επιρροές από την πορνογραφία, το διαδίκτυο ή ακόμη και την οικογένεια.
Αυτό γεννά ένα κρίσιμο ερώτημα: όταν μια γυναίκα πιστεύει ότι τα γεννητικά της όργανα «δεν είναι φυσιολογικά», με ποιο πρότυπο τα συγκρίνει;
Η μελέτη δεν υποστηρίζει ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο «ιδανικό» μέγεθος ή εμφάνιση του αιδοίου. Αντίθετα, οι ίδιοι οι ερευνητές προειδοποιούν ότι τα δεδομένα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν ένα νέο καλούπι «φυσιολογικού».
Εδώ θέτουμε το εξής ερώτημα: Μπορεί τελικά το πραγματικό πρόβλημα να μην είναι η ανατομία, αλλά η πεποίθηση ότι η ανατομία μας πρέπει να μοιάζει με κάποια εικόνα που έχουμε δει;
Η σεξολογία καλείται πλέον να απαντήσει όχι μόνο στο αν μια γυναίκα θέλει να αλλάξει το σώμα της, αλλά και στο γιατί αισθάνεται ότι πρέπει να το αλλάξει. Οφείλουμε να θυμόμαστε ότι πριν από κάθε αισθητική παρέμβαση αξίζει να υπάρχει μια άλλη, ίσως πιο σημαντική ερώτηση: «Αυτό που θέλω να διορθώσω είναι πραγματικά ένα σωματικό πρόβλημα ή ένα πρότυπο που έμαθα να θεωρώ φυσιολογικό;»
Κακούρου Άρτεμις Αναστασία, Ψυχολόγος MSc, Επιστημονική Συνεργάτις Ι.Ψ.Σ.Υ.
Βιβλιογραφία: Bartolomé A, Villalaín C, Alarza R, García-Castro Y, Galindo A, Tejerizo Á. Development of vulva nomograms and assessment of female genital self-image: Does the size of labia minora really matter? The Journal of Sexual Medicine. 2025;22(11):2011–2020. doi:10.1093/jsxmed/qdaf243.