Είχα πρόσφατα μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση με συναδέλφους ψυχολόγους σε ένα επιστημονικό συνέδριο. Ανάμεσα στα πολλά θέματα που συζητήσαμε, ένα επέστρεφε ξανά και ξανά στο τραπέζι: Γιατί τόσοι πολλοί νέοι νιώθουν ότι υστερούν στη σεξουαλική τους ζωή, ενώ αντικειμενικά αυτό δεν ισχύει; Η απάντηση φαίνεται να κρύβεται σε ένα φαινόμενο που χαρακτηρίζει τη γενιά των social media: το FOMO (Fear of Missing Out), δηλαδή ο φόβος ότι οι άλλοι ζουν κάτι καλύτερο από εμάς.
Στο γραφείο ακούω όλο και πιο συχνά νέους άνδρες και γυναίκες να εκφράζουν την ίδια αγωνία. «Μήπως δεν έχω αρκετές εμπειρίες;», «Μήπως όλοι οι άλλοι περνούν καλύτερα;», «Μήπως η σχέση μου δεν είναι τόσο καλή όσο αυτή των άλλων;». Ερωτήματα που πριν από λίγα χρόνια ακούγονταν σπάνια, σήμερα αποτελούν σχεδόν καθημερινότητα.
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί. Ανοίγουμε το κινητό μας και μέσα σε λίγα λεπτά βλέπουμε ζευγάρια που δείχνουν διαρκώς ευτυχισμένα, ανθρώπους που μοιράζονται τις πιο προσωπικές τους στιγμές, ιστορίες γεμάτες πάθος, ταξίδια, έρωτες και ατελείωτη διασκέδαση. Χωρίς να το καταλάβουμε, αρχίζουμε να συγκρίνουμε τη δική μας πραγματική ζωή με τις καλύτερες στιγμές της ζωής των άλλων.
Κι όμως, τα κοινωνικά δίκτυα δεν δείχνουν την πραγματικότητα. Δείχνουν μόνο ό,τι κάποιος επιλέγει να προβάλει. Κανείς δεν δημοσιεύει τους καβγάδες του, τις απογοητεύσεις του, τις ανασφάλειές του ή τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζει στη σεξουαλική του ζωή. Η σύγκριση, λοιπόν, γίνεται εξαρχής άνιση.
Το FOMO δεν δημιουργεί μόνο ανασφάλεια. Δημιουργεί και μια διαρκή αίσθηση ότι κάπου υπάρχει πάντα κάτι καλύτερο. Ένας πιο ελκυστικός σύντροφος, μια πιο συναρπαστική γνωριμία, μια πιο έντονη εμπειρία. Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί νέοι δυσκολεύονται να επενδύσουν σε μια σχέση, γιατί συνεχώς αναρωτιούνται αν η επόμενη επιλογή θα είναι καλύτερη.
Έτσι, η σεξουαλική ζωή αρχίζει να μετατρέπεται από πηγή χαράς σε πεδίο σύγκρισης. Αντί να απολαμβάνει τη στιγμή, ο άνθρωπος αναρωτιέται αν κάνει αρκετό σεξ, αν είναι αρκετά ελκυστικός ή αν η σχέση του ανταποκρίνεται σε όσα βλέπει καθημερινά στην οθόνη του. Και όσο περισσότερο συγκρίνεται, τόσο περισσότερο απομακρύνεται από τη δική του πραγματικότητα.
Η σεξουαλική ζωή δεν είναι διαγωνισμός, ούτε μετριέται με εμπειρίες, επιδόσεις ή συγκρίσεις. Ο καθένας έχει τον δικό του ρυθμό και τις δικές του ανάγκες. Δεν υπάρχει το «τέλειο» και η διαρκής αναζήτησή του μας αφήνει πάντα με την αίσθηση ότι κάτι μας λείπει. Η αλήθεια βρίσκεται στο να μπορούμε να ζήσουμε και να απολαύσουμε αυθεντικά αυτό που έχουμε, χωρίς να κυνηγάμε μια ψευδαίσθηση τελειότητας. Όσο αφήνουμε στην άκρη τις ζωές των άλλων, τόσο περισσότερο ανακαλύπτουμε, αποδεχόμαστε και απολαμβάνουμε τη δική μας…
Ειρήνη Στεφάνου
Ψυχολόγος BSc, ΕΚΠΑ
Υποψήφια MSc στη Συμβουλευτική Ψυχολογία, ΕΚΠΑ