Το καλοκαίρι έχει κάτι σχεδόν επικίνδυνα αισθησιακό.
Το αλάτι πάνω στο δέρμα, τα μαυρισμένα σώματα που κινούνται αργά κάτω από τον ήλιο, τα βλέμματα που κρατούν μισό δευτερόλεπτο περισσότερο απ’ όσο “πρέπει”. Είναι η εποχή που η επιθυμία δεν κρύβεται εύκολα. Κυκλοφορεί στον αέρα, ανακατεύεται με τη ζέστη και ξυπνά κομμάτια του εαυτού μας που όλο τον χρόνο μένουν πειθαρχημένα.
Οι καλοκαιρινές σεξουαλικές φαντασιώσεις δεν είναι απλώς μια βιολογική αντίδραση. Είναι μια ψυχολογική ανάγκη για απόδραση. Το μυαλό διψά για εικόνες που το κάνουν να νιώθει ζωντανό: ένα τυχαίο άγγιγμα σε beach bar, ένα υγρό κορμί που πλησιάζει στη θάλασσα λίγο μετά το ηλιοβασίλεμα, ένα φιλί που ξεκινά ανέμελα και καταλήγει να καίει περισσότερο από τον ήλιο του Αυγούστου.
Το καλοκαίρι, οι άνθρωποι φαντασιώνονται διαφορετικά.
Πιο τολμηρά. Πιο κινηματογραφικά. Πιο οπτικοκινητικά.
Η φαντασία γεμίζει με δωμάτια που μυρίζουν αντηλιακό και λευκά σεντόνια που κολλάνε πάνω στο ζεστό δέρμα. Με νύχτες σε νησιά όπου η μουσική χαμηλώνει, τα ποτά τελειώνουν και δύο άνθρωποι μένουν να μιλούν πολύ κοντά ο ένας στον άλλον, μέχρι που η σιωπή γίνεται πιο ερωτική από τις λέξεις.
Οι φαντασιώσεις αυτές δεν σημαίνουν απαραίτητα ανικανοποίητη ζωή. Συχνά σημαίνουν το αντίθετο: ότι ο άνθρωπος επιτρέπει στον εαυτό του να αισθανθεί. Να παίξει με την ένταση, με το απαγορευμένο, με την προσμονή. Γιατί η μεγαλύτερη ερωτική δύναμη δεν βρίσκεται πάντα στην πράξη, βρίσκεται στην αναμονή της.
Υπάρχει κάτι βαθιά ερεθιστικό στην καλοκαιρινή ελευθερία.
Στο ότι κανείς δεν ξέρει ποιος είσαι σε ένα νησί.
Στο ότι μπορείς να φορέσεις λιγότερα, να γελάσεις πιο δυνατά, να κοιτάξεις κάποιον χωρίς πρόγραμμα και χωρίς αύριο. Ο εγκέφαλος, όταν χαλαρώνει, αφήνει χώρο στην επιθυμία να αναπνεύσει. Και τότε ακόμη και μια λεπτομέρεια, σταγόνες νερού που κυλούν στη μέση, υγρά χείλη μετά από κοκτέιλ, ένα βλέμμα μέσα σε καλοκαιρινό σκοτάδι, μπορεί να γίνει ολόκληρο σενάριο μέσα στο μυαλό.
Η σεξουαλική φαντασία είναι η πιο προσωπική μορφή ελευθερίας.
Δεν χρειάζεται άδεια. Δεν χρειάζεται εξήγηση.
Και ίσως γι’ αυτό το καλοκαίρι την κάνει τόσο έντονη: γιατί μας θυμίζει πως κάτω από ρούχα, ρόλους και υποχρεώσεις, όλοι θέλουμε κάποια στιγμή να αφεθούμε στην αίσθηση, στο σώμα και στην ακατέργαστη ένταση της επιθυμίας, ταξιδεύοντας προς την ηδονιστική ικανοποίηση.
Θάνος Ε. Ασκητής